donderdag, 04 juni 2009

EU-Day

 

Handmatig stemmen tellen

Stipt 7.00 uur sta ik voor de deur van ‘mijn’ stembureau. De rest volgt enkele minuten later. We verzegelen de stembus, slijpen de rode potloden en hangen ze in de hokjes. Alles ligt klaar: stembiljetten, de Kieswet, turflijsten. Om 7.31 staat de eerste stemmer binnen. De verkiezingen zijn begonnen. De dag gaat sneller dan verwacht, de hele dag zijn er kiezers binnen. Geen rijen, maar een gestage toeloop, alleen ‘smiddags is er een dipje. Veel mensen vinden het leuk om weer ‘ouderwets’ met het rode potlood te stemmen. Slechts één persoon is zijn legitimatie vergeten, maar dat wordt opgelost door ter plekke een andere stemmer te machtigen.

Om 21.00 uur hebben 422 mensen in ons stemdistrict gestemd. We hebben geen idee of dit veel of weinig is, want men mag in Breda in elk willekeurig stemdistrict stemmen. De stembus wordt geopend en leeggegooid op de grond. Met frisse tegenzin storten we ons op de stapel op de vloer. Biljetten worden uitgevouwen en gesorteerd per lijst. Stapel 1 stijgt, als verwacht in deze wijk, het snelst. Stapel 14, tot onze schrik, ook. Om 21.30 uur hebben we de uitslag per lijst: CDA 81 stemmen, PvdA 59, PVV – Wilders – 56, D66 56, VVD 54, GL 48… We bellen hem snel door naar het stadskantoor. Daarna volgt het minst leuke deel: per lijst, per persoon stemmen turven. Om 23.00 uur komt een aannemersbedrijf de stemhokjes en stembus ophalen. We zijn net klaar met turven, verzegelen, paraferen en het invullen van het ingewikkelde procesverbaal. Ik fiets naar het stadskantoor en lever alles in. Gelukkig, alles klopt precies.
Om 23.30 uur word ik gedechargeerd als voorzitter van het stembureau. Ik zie aan mijn fractiegenoten die op een stembureau hebben gezeten dat bij hen de uitslag ook niet rooskleurig was. Ik heb ineens behoeft aan een wijntje en fiets naar huis.

Rond middernacht plof ik op de bank. Moe. Verslagen. Boos. Ik zie op Nederland 1 de uitslagen binnendruppelen. PVV 15% van de stemmen, PvdA op zwaar verlies. ManLief kijkt me aan. Slaat een arm om me heen: “Volgens mij kun jij wel een wijntje gebruiken”. Ik knik.

vrijdag, 29 mei 2009

Stemadvies

 

Stem 4 Juni (en bij voorkeur PvdA)

Wederom een lang weekend. Als u niet naar Pinkpop, of een gezellige camping gaat, heeft u tussen de BBQ’s en alle andere bezigheden genoeg tijd om uit te vogelen waarop u wilt gaan stemmen. Want: u gaat 4 juni stemmen. Punt. Dat is mijn enige stemadvies: Stem!

Oké, als u na een heel weekend stemwijzers doorwerken niet wijzer bent geworden, mag ik u dan een suggestie doen? Lijst 2 ;)

woensdag, 27 mei 2009

Rred de err

 

Ik werrd err laatst door een vrriend op gewezen dat ik een vrreemde err heb. Leuk vrreemd, niet storrend vrreemd. Inmiddels heb ik begrrepen dat mijn err helemaal niet vrreemd is – hij is alleen niet zo standaarrd in Brrabant. Mijn err heeft zowaar een officiële benaming én staat enorrm onder drruk van de Gooise ej.

In Nederland komen verschillende soorten r’en voor. Deze zijn grofweg in te delen in drie categorieën. Zo is er de tongpunt-r, waarbij de punt van de tong de bovenste tanden raakt. De huig-r, ook wel brouw-r, wordt achterin de keel gemaakt. En dan is er de Gooise ej. Gek genoeg zijn taalkundigen het niet eens waar in de mond de Gooise r wordt gemaakt. Lang gold in de logopedie de tongpunt- r als de enige correcte. Hij moest dan liefst duidelijk getrild worden uitgesproken. Deze r, die als de oudste in het Nederlands geldt, komt nu vooral nog in dialecten voor, met name in Zeeland en de noordoostelijke provincies. In het moderne Standaardnederlands is hij zeldzaam. Daar hoor je de tongpunt- r meestal in een afgezwakte, niet-getrilde vorm. (bron)

Há. Zie je wel. Mijn rr is niet vrreemd: hij is keurrig en correct. Ik sprreek met een perrfecte “duidelijk trrillende tongpunt-r”, aangeleerrd omdat ik de huig-r niet fatsoenlijk uit mijn strrot kon krijgen. En met mijn rr – de oudste in Nederrland! – verrklaarr ik hierrbij de oorrlog aan de Gooische ej!

maandag, 25 mei 2009

Op de hei

 

Het is mei 2009 en de verkiezingen zijn aanstaande. Niet alleen die voor het Europees Parlement – gaat allen 4 juni stemmen! – maar ook de Gemeenteraadsverkiezingen van maart 2010 komen in rap tempo dichterbij. Er wordt al hard gewerkt aan het verkiezingsprogramma, en fractieleden besluiten zich nogmaals kandidaat te stellen – of niet. En dus trok ons rode elftal er op deze prachtige maandag op uit, om in een inspirerende omgeving buiten Ulvenhout te brrainstormen over de grote lijnen, de thema’s die spelen, en de lange termijn plannen voor een sterke en sociale stad.
Natuurlijk spreken we elkaar elke maandagavond, maar tijdens de fractievergaderingen gaat het voornamelijk over de korte termijn politiek, en kom je door tijdgebrek vaak niet aan de grote lijnen toe. Helaas kan ik niet in detail treden – niet omdat het geheim is, maar omdat de gedachtespinsels nog uitgewerkt en geconcretiseerd moeten worden. In ieder geval was het een nuttige dag, die we afgesloten hebben bij de beste Chinees van de gemeente Breda.

zaterdag, 23 mei 2009

All that Jazz

 

Hemelvaartdag is voor de gemiddelde Nederlander een rare vrije dag, midden in de week. Als je vrijdag ook vrij hebt, betekent het vooral de start van een lang weekend. Niet voor de gemiddelde Bredanaar. Daar staat Hemelvaart voor de start van Breda Jazz. Vier dagen overal in de binnenstad live muziek – en niet alleen jazz. De afgelopen dagen – en nachten – heb ik me er weer vol overgave in gestort. Het is een beetje als Carnaval – maar dan met betere muziek én beter weer! Veel vrienden (oude en nieuwe) ontmoet in de kroegen en op de pleinen, met name het Kerkplein.

Ik merk wel dat dit lijf wat ouder wordt, dus heb ik vandaag met ManLief en vriendinnetje L. in het Valkenberg doorgebracht. Kleedje, een berg leesvoer en een zonnetje… Minivakantie in eigen stad. Af en toe werd de rust prettig verstoord door het vijfjarige energiebommetje van vriendin L. Zij zag haar kans schoon: drie mensen om afwisselend de speeltuin mee in te nemen, de glijbaan af te sturen… In het T-huis was een concert van twee singer-songwriters aan de gang. De perfecte soundtrack voor een lome namiddag.

Helemaal opgeladen, en een beetje verbrand, duiken we vanavond de gezelligheid weer in! Het leven is goed, hier in Breda.

maandag, 18 mei 2009

In Europa

 

Stem 4 Juni (en bij voorkeur PvdA)

Nadat we eerst in een bijzondere raadsvergadering Monsigneur Muskens / Broeder Martinus tot ereburger van de stad Breda hadden benoemd, sprak staatssecretaris Frans Timmermans van Europese Zaken in het Mezz-café over Europa. Na een korte inleiding volgde een geanimeerde discussie. Over nationale identiteit, over hoeveel iedere Nederlander nou eigenlijk betaalt aan én terugkrijgt uit Europa, over gesloten grenzen en ontwikkelingshulp, over de toetreding van Turkije… (een volledig verslag staat hier)
Aan het eind van de avond – die veel te snel voorbij was – riep de staatssecretaris alle aanwezigen op om ten minste vijf personen ervan te overtuigen om tijdens de Europese Parlementsverkiezingen op 4 juni hun stem uit te brengen.

Dus. Bij deze. Stem! Het maakt mij niet uit waarop – Nee, dat lieg ik. Met een stevige, progressieve, linkse fractie zijn de vrijheden die de PvdA aan het hart liggen uiteraard beter beschermd – maar ga 4 juni stemmen. Want een aanzienlijke opkomst is van belang voor een geloofwaardige vertegenwoordiging van Nederland in het Europees Parlement.

donderdag, 14 mei 2009

Hallelujah

 

Het origineel is van Leonard Cohen, en Lisa won er X-factor mee – volledig overgeproduceerd, inclusief gospelkoortjes en een wall of sound… Vanmiddag zat ik met een brok in mijn keel in de trein, toen 7 minuten lang de mooiste uitvoering allertijden op de radio was. Alleen de gekwelde stem van Jeff Buckley en een gitaar… Halleluja!

zaterdag, 09 mei 2009

Eindelijk

 

“Als je het Awakenings alarm hoort, sms dan Awakenings naar 3333″, hoorde ik vanavond bij WeekendDNA op 3FM. Dus toen ik het alarm hoorde, sms’te ik ‘Jaah! Ik wil dolgraag naar Awakenings! Keiharde techno is de bom!’ naar 3333. Dit alles onder het motto: ik win nooit wat, maar ik wil dolgraag naar Awakefest, dus baat het niet dan schaadt het ook niet. Prompt werd ik teruggebeld. En zat ik in de uitzending. En won ik twee kaartjes. En schreeuwde ik van vreugde – on live radio :S. Awakefest: here we come!

vrijdag, 08 mei 2009

Binnen of buiten

 

Zo op het eerste gezicht hebben mijn werk en mijn werk niet veel met elkaar te maken. Dat is slechts schijn. Ik zal niet alle overeenkomsten vermelden, maar ze zijn legio. Denk bijvoorbeeld eens aan het imago van zowel de politiek als oliemaatschappijen, of dat in beide banen extreem drukke periodes worden afgewisseld met enorm rustige. Beide beroepsgroepen zijn trouwens groot fan van borrelen. Maar de meest frappante overeenkomst is eigenlijk, dat er in beide banen veel – te veel soms – tijd binnen wordt doorgebracht, terwijl je het liefst buiten zou willen zijn. Gelukkig krijg je daar af en toe de kans voor. Zo was ik gisteren op wijkbezoek in Ulvenhout, en ben ik vandaag (en morgen) op geologische excursie in Duitsland. Om eens naar échte rotsen te kijken, in plaats van ze te op de pc te modelleren. Hier liggen de gesteentes aan het oppervlak, terwijl we er in de Noordzee kilometers naar moeten boren. Buiten zijn is leuk en leerzaam, in allebei mijn banen, en geeft je inspiratie om het ook binnen interessant te houden.

donderdag, 07 mei 2009

Diploma Democratie?!

 

Mijn PvdA collega’s Henk Leenders en Nora Kasrioui wijdden al een stukje aan de uitkomsten van het NWO onderzoeksprogramma Omstreden Democratie en het daaruit begin april verschenen rapport Diploma Democracy van dr. M.A.P Bovens.

De kloof tussen hoog- en laagopgeleiden zorgt de laatste decennia voor een nieuw soort klassenmaatschappij. Doordat de politieke elite alleen uit hoogopgeleiden bestaat, voelen laagopgeleiden zich niet langer vertegenwoordigd door traditionele politieke partijen zoals de PvdA, de VVD en het CDA. Die nieuwe tegenstelling kan ernstige gevolgen hebben voor de democratie, stellen de Utrechtse bestuurskundige Mark Bovens en zijn Leidse collega Anchrit Wille in het rapport ‘Diploma Democracy’ (…) Omdat de hoger opgeleiden politiek veel actiever zijn, dringen hun opvattingen bovendien veel makkelijker door tot de politieke agenda. Daardoor spelen de ervaringen, wensen en voorkeuren van lageropgeleiden een ondergeschikte rol bij het maken beleid. Denk aan het slopen van wijken, het bebouwen van volkstuinen, of vernieuwingen in het beroepsonderwijs. (Bron)

Ik heb het rapport gelezen, en ik vind deze conclusies te kort door de bocht. Ze lijken het gevolg van een te simplistische oorzaak-gevolg redenatie: Er is een kloof tussen burger en politiek. Er zitten verhoudingsgewijs veel hoogopgeleiden in de politiek. 1 + 1 = De kloof in opleidingsniveau levert gevaar op voor de democratie.

Is dit wel zo? Ik ken hoogopgeleiden die het een *** zal roesten wat er gebeurt in hun stad, zolang zij maar niet te veel belasting hoeven betalen en de auto een beetje in de buurt kunnen parkeren. Aan de andere kant ken ik evenzoveel laagopgeleiden, die hun zorgen over de sociale voorzieningen in hun buurt, het kunnen meedoen in de maatschappij of het onderhoud van hun wijk prima op de politieke agenda kunnen krijgen. Die politiek super-actief zijn. En die mij regelmatig onder tafel discussieren met hun kennis van zaken. Volgens mij ligt het gewoon in de aard van het beestje. Politiek interesseert je, of niet. Je bent betrokken bij de maatschappij, of niet.
Zowel ik, als een aantal van mijn politiek-betrokken kennissen komen uit een volks- tot middenklasse milieu, waar de hoogst genoten opleiding (zeker onder de generatie van onze ouders) een niet afgeronde lts of huishoudschool is – want van school gegaan om te gaan werken. Zelf ben ik door mijn ouders gestimuleerd om kansen te grijpen en altijd nieuwsgierig te blijven. Mijn politieke carriere is dus niet het gevolg van mijn opleidingsniveau, maar van mijn persoonlijkheid. Ik ben nu eenmaal bemoeizuchtig en nieuwsgierig aagje, dat graag het naadje van de kous wil weten. Dáárom ben ik gaan studeren. Dáárom ben ik in de politiek beland.

Natuurlijk moeten we ons zorgen maken over de kloof tussen burger en politiek. Maar het is te makkelijk om puur het opleidingsniveau van politici als belangrijkste oorzaak hiervoor aan te wijzen. In het onderzoek stelt men: “de lager opgeleide achterban herkent zich niet in de koers van het hoogopgeleide kader en stapt massaal over naar nieuwe volkspartijen als de SP en de PVV. De PVV is bij uitstek een partij van lager- en middelbaaropgeleiden.” Maar Geert Wilders is zelf hoger opgeleid, en van zijn 8 fractiegenoten hebben er 7 een HBO- of universitaire opleiding op hun CV staan…

Ik heb de wijsheid niet in pacht – al heb ik een universitaire (beta) opleiding. De kloof tussen burger en politiek is niet in één dag te dichten. Politiek – en politici – moet aansprekend zijn, dichtbij mensen staan, luisteren naar wat er leeft en mensen een stem geven. Alle mensen. Iedere dag. En daar doe ik en mijn partijgenoten onze uiterste best voor. Niet omdat we gestudeerd hebben, maar omdat dat nou eenmaal in de aard van het beestje zit.