maandag, 23 augustus 2010

Kleedje (een ode aan de zomer)

 

Kleedje
Ik kocht Kleedje zes zomers geleden. Felgekleurde gestreepte fleece aan één kant, zwart plastic aan de andere. Kleedje gaat trouw mee naar het Valkenbergpark, zomaar in het weekend, overdag doordeweeks of op dinsdagavonden. Kleedje figureert op vele foto’s en in tweets. Kleedje vormde de basis van ontelbare zwoele zomerdagen en -avonden, maar beschermde ons ook omgedraaid tegen de onverwachte regen. Er passen maximaal 6 mensen op Kleedje, en er kunnen er een stuk of 10 gezellig onder schuilen.

Kleedje is synoniem aan de zomer. De zomer eindigt pas als Kleedje, bedekt met verdorde Valkenbergparkgrassprieten, dubieuze vlekken en riekend naar verschraalde wijn en bier de was in gaat.

Dit was helaas tot dusver geen goede zomer voor Kleedje. Té vaak moest Kleedje binnen blijven vanwege de regen. Maar Kleedje klaagt niet. Morgen is er weer een kans op een uitje, de laatste Parkies van deze zomer. Ook ik hoop stiekem op mooi weer morgen en eigenlijk ook op een prachtige nazomer. Voor Kleedje natuurlijk, niet voor mezelf…

vrijdag, 23 juli 2010

Weer vier dagen wandelen

 

Ruim een jaar had ik er naar uit gekeken, maar de 4Daagse was voorbij voor ik er erg in had… Over het lopen zelf is ook weinig bijzonders te melden. Ik zou u kunnen vervelen met verhalen over hoe warm het was, die eerste dag, maar ik had zelf meer moeite met hoe vroeg de start was – om 3 uur ipv de toch al onchristelijk vroege normale starttijd van 4 uur. De tweede dag was overigens – gevoelsmatig – warmer.

Ik ook zou kunnen pochen hoe ver het wel niet was – maar 50 kilometer is nou eenmaal 50 kilometer, daar valt niet op af te dingen. Er was ook geen gehannes met vroege of late starten, want door lief kijkend met een “ik zoek een vroege start voor mijn papa”-bordje op de Wedren rond te hangen (en wat doorzettingsvermogen) had pa voor elke dag een vroege start op de 40 km.

De enige noemenswaardige gebeurtenis van deze 4Daagse-week was het telefoontje van ManLief op vrijdagmiddag terwijl ik de trein naar huis instapte: “De aankoopmakelaar gaat zo een bod doen”. Een uur na thuiskomst bleek ons bod geaccepteerd.

woensdag, 14 juli 2010

Je moet het zelf ervaren

 

Ze hadden het vanwege de regen eigenlijk al afgezegd, maar om half 8 was het droog en er liet het BCG hun aangepaste(n) schouw van de binnenstad tóch doorgaan. Met een klein gezelschap gingen we op pad. In rolstoel of geblindeerd, met ervaringsdeskundigen. Ik begon in de rolstoel, en kreeg op de route van het Elizabeth naar de Grote Markt aanwijzingen en verhalen te horen van Chris van Faassen van het BCG en Harry van der Avoort van stichting BAS.

Nooit geweten dat reclameuitingen voor winkels zo irritant kunnen zijn. Dat er zoveel hondenpoep en glasscherven op stoepen liggen. Dat winkelen op de Haagdijk vrijwel onmogelijk is voor een rolstoeler. Dat de helling richting de lage kade van de Haven onneembaar blijkt. En dat een borrel op de Grote Markt alleen op terrassen te drinken is…

Ik vervolgde mijn weg als blinde. “Ga maar naar de Karnemelkstraat, en probeer een bus in te komen”. Eitje. Not! Zelfs met begeleiding, vond ik het doodeng. Hoewel de ribbelstroken hielpen, lopen ze soms bijzonder onlogisch. Het oversteken van de Oude Vest ging volgens het ‘God zegene de greep’-principe en het busstation op de Karnemelkstraat was alleen te bereiken door stiekem te spieken. Geen idee welke bus waar stopte. Leuk, die fietsklemmen. En het ontbreken van hekjes rond de verlengde Haven. Nadat ik tenouwernood gered was van een onvrijwillige duik in de Haven bij Dok ’64, heb ik de blinddoek aan de wilgen gehangen (waarbij ik me realiseerde dat ik dat KON…) en ik vervolgde de schouw weer per rolstoel.

Ik ontdekte nog hoe onbereikbaar glasbakken (op het Oranjeplein) kunnen zijn en dat er irritant veel auto’s op de stoep geparkeerd zijn in Schorsmolen.

Een ervaring rijker, en spierpijn in mijn armen, stapte ik om tien uur op de fiets naar huis. Ik bekijk de binnenstad vanaf nu met geheel andere ogen, vanuit een geheel ander perspectief!

maandag, 12 juli 2010

Oranje ontkenning

 

Feest bij de F.E.B.O.
Nee. Ik wil het niet weten. Ik wil het niet horen. Ik ontken alles. Ik doe net of gisteravond niet is gebeurd. Het WK is helemaal nog niet voorbij. De finale is nog niet gespeeld. We hebben niet 4 minuten voor het eind van de 2e helft van de verlenging – nog nooit heb ik zó gehoopt op strafschoppen – verloren.

Ik wil de krant nog niet lezen, ik wil de radio niet horen, en bij de tune van het Journaal zap ik naar een andere zender. Ik zit nog in de onkennende fase…

Het was een prachtige maand, vol samenhorigheid, vol hoop. Hoop die op de Grote Markt gisteren ook lang overheerste, tot die 116de minuut. Toen vervloog de hoop. De samenhorigheid bleef. Samen treuren, samen tweede. Een flash-back naar 3 maart en 9 juni… Dus de trots opzij en samen naar de Molenstraat, naar de F.E.B.O., waar de vreugde wél overheerste. En vuurwerk werd afgestoken.

Vandaag hoop ik dat dat gevoel van “samen” nog even blijft hangen.
En vanavond eten we calamares.

dinsdag, 06 juli 2010

Zorgen over Berg en Donk (2)

 

lege winkelwagens voor De Berg en de Donk?
De PvdA heeft de afgelopen jaren bij herhaling gevraagd om flankerende maatregelen voor winkelcentra De Berg, De Donk en Tuinzigt, parallel aan de ontwikkeling van de detailhandel in het stadiongebied, in de vorm van een goed onderzoek en een update van de buurtwinkelcentra, dat ze weer bestaansrecht geeft op de langere termijn. We hebben er zelfs enkele moties over ingediend, en er recent nog eentje aangehouden.

Vanavond bespraken we in de commissie Economie dan eindelijk het langverwachte onderzoek en dat drukte ons met de neus op de feiten.

Liever had de PvdA in deze visie gelezen dat De Berg, De Donk en Tuinzigt een wervelende toekomst tegemoet gingen, met of zonder MegaJumbo maar er staat zwart op wit dat het niet zo is.

We lezen in deze visie, dat als er niets gedaan wordt om deze buurtwinkelcentra te versterken, zullen autonome ontwikkelingen, zoals vergrijzing, ontgroening en dalende inwonersaantallen al zorgen voor een omzetdaling bij de Berg en de Donk, en in mindere mate bij Tuinzigt. De ontwikkelingen bij de Stadionlocatie zullen dit proces alleen nog maar verergeren.
Eén wijkwinkelcentrum, en twee volwaardige buurtwinkelcentra in de Haagse Beemden, daar gaat de PvdA voor. Niets minder. Nu al uitspreken dat de Berg een buurtsteunpunt moet worden, is hetzelfde als met 1-0 achter staan en je daar dan gewoon bij neerleggen.

Ik vroeg de wethouder naar het tijdpad voor het in het rapport voorgesteld verbeterplan, want hoezeer wij als PvdA fractie hechten aan zorgvuldig proces, maar de kadernota 2012 is gewoonweg te laat! Dan is – volgens planning – de Jumbo bij het NAC stadion al open. De PvdA, en met ons trouwens ook andere partijen, heeft de afgelopen jaren bij herhaling gevraagd om flankerende maatregelen parallel aan de ontwikkeling van de detailhandel in het stadiongebied. Een inspreker namens de ondernemers op de Donk gaf aan dat er signalen zijn, dat de onzekerheid over de toekomst ertoe leidt dat de investeringsbereidheid onder ondernemers verdwijnt. Ook hadden we nog enkele vragen over het openen en sluiten van de verschillende Jumbo’s in de buurten.

Door de haast om vóór de aftrap van de halve finale klaar te zijn, werd dit onderwerp afgeraffeld, en de vergadering geschorst zonder duidelijke toezeggingen en antwoorden van de wethouder. Ik steek mijn hand ook in eigen boezem… maar in de voortgezette vergadering – een week later – heb ik wederom aangedrongen om eerder te beginnen met investeren. De wethouder kon niets overhaasten, maar zou zijn best doen. We zullen zien, bij de begrotingsbehandeling…

vrijdag, 02 juli 2010

Oranjegevoelens

 

Oranjegevoelens
Ik heb vandaag hetzelfde gevoel als op de dag dat ik gebeld zou kunnen worden over mijn eindexamenuitslag. Geslaagd, of toch gezakt? Of op de dag dat ik te horen zou krijgen of ik mijn baan zou krijgen, of het toch nét niet geworden was. Het gevoel tussen hoop en vrees. Kriebels. Spannend. Zenuwachtig. Weten dat je er niets aan kunt doen, behalve lijdzaam afwachten.

Vanmiddag speelt Oranje tegen Brazilë. Kwartfinale. En ik wieber al de hele ochtend tussen hoop en vrees.

Ik hoop zo dat ‘we’ vandaag winnen. Ik gun het ons. Niet alleen om voetballend revanche te kunnen nemen op de afgelopen twee ontmoetingen met Brazilië op dit niveau (wie herinnert zich niet de onterechte 3-2 in 1994 of de strafschoppen in 1998?), maar ook omdat Oranje van Nederland even één maakt. We denken even niet aan de moeizame coalitievorming, de toenemende intolerantie en de enorme bezuinigingen die ons boven het hoofd hangen. We hopen. Samen. Hele wijken verbroederen. Ruzies zijn bijgelegd met gezamelijke oranjeversiering in de straat. Voetbalpoules zorgen voor hilariteit en vriendelijke rivaliteit op het werk. We kijken met z’n allen in een kroeg, op de markt of in een partytent. Even zijn we verlost van de hokjes, partijen en teams.

Ik vrees dat ‘ze’ vanmiddag verliezen, door een discutabele scheidsrechtersbeslissing of één kleine moment van onoplettendheid. En ik vrees dat als dit gebeurd, wij in Nederland weer met een harde klap van die oranje wolk af op aarde terugvallen. Dat we ons weer terugtrekken in onze eigen hokjes, huizen en kliekjes. Met de oranjeversiering verdwijnt ook de verbroedering. We gaan weer klagen over het weer, de regering, de buren, de buitenlanders… Ik vrees de terugkeer van de onverschilligheid, intolerantie en negativiteit.

Ik weet dat hopen dat het voor altijd zo gezellig en gemoedelijk blijft, ook zonder WK, ijdele hoop is. Maar misschien als dit gevoel van ‘samen’ nog net even wat langer duurt, blijft er iets van hangen. Hoop ik.

Ik hoop zo ontzettend dat Oranje vanmiddag wint…

update @ 19:15 PM: Hoop doet leven, dat is duidelijk. Nog minstens vier dagen extra in de ban van Oranje. Man, man, man… Wat een wedstrijd! Brazilië VERSLAGEN met 2-1! Pfff, supermooi, maar wat een thriller. Na de eerste helft had ik de hoop opgegeven, ik was al blij dat het geen 2-0 was. Maar de tweede helft: Het leek wel een ander team. De ontlading op de Grote Markt in Breda na de 1-1 en de 2-1 was onbeschrijfelijk. En die laatste 10 minuten… killing: handenwringen, nagelbijten en een hartslag boven de 200. De emoties na het laatste fluitsignaal. Dóór naar de halve finale – ten koste van Brazilië! Ongelofelijk! Gelukkig hebben we de foto’s ook nog…

maandag, 28 juni 2010

Rustig weekendje, toch

 

Awakenings Festival 2010
De standaardvraag op maandag bij de eerste koffie is natuurlijk: “Hoe was je weekend?” Er was door mijn collega’s geBBQ’ed, geklust, verhuisd, natuurlijk voetbal gekeken…

“En jij, hoe was jouw weekend?” “Gewoon, relaxed”, antwoordde ik, “Zaterdag Awakeningsfestival en zondag 40 kilometer gewandeld. Niets bijzonders dus… Ik heb alleen geen stem meer, een kleine piep in mijn oor en wat spierpijn, maar hopelijk gaat dat snel over.”

Mijn collega’s keken me enigszins bevreemd aan…

woensdag, 23 juni 2010

Groen hart

 

Landgoederenzone Haagse Beemden
Door bezuinigingen bij de provincie lijkt de verkoop van de landgoederenzone Haagse Beemden aan Staatsbosbeheer uitgesteld te gaan worden. Met de inkomsten uit de verkoop van de Landgoederenzone Haagse Beemden zouden andere groenprojecten in en rond Breda een flinke financiële impuls krijgen. Hiertoe is het Groenfonds in het leven geroepen. Daarnaast was er, samen met betrokkenen, een inrichtingsplan gemaakt om het gebied nog aantrekkelijker te maken voor omwonenden en recreanten.

De PvdA fractie maakt zich zorgen over de toekomst van de Landgoederenzone Haagse Beemden en de projecten die vanuit het Groenfonds gefinancierd zouden worden. Ik stelde daarom de volgende vragen aan het College van B&W:

1) Klopt het dat de verkoop van de Landgoederenzone Haagse Beemden aan Staatsbosbeheer / Dienst Landelijk Gebied ‘on hold’ is?
2) Zo ja, wat kunt u doen en gaat u doen om het proces van verkoop/aankoop te versnellen?
3) Wat gaat er nu gebeuren in de Landgoederenzone Haagse Beemden? Gaat u het zelf beheren? Zo niet, hoe wordt dan in beheer en onderhoud voorzien?
4) Wat zijn precies de financiële consequenties voor de vulling van het Groenfonds?
5) Wat zijn de consequenties voor de projecten waarvoor het Groenfonds ingezet zou worden (bijvoorbeeld voor de duurzame investering in het buitengebied van Breda, het agrarisch landschapsbeheer, de bevordering van natuurontwikkeling zoals vastgesteld in het uitvoeringsprogramma Groen en Water en het Landschapspark Breda-Oosterhout).

Lees het artikel op BredaVandaag.nl.
Lees het artikel in BN/deStem.
Lees het artikel in de Bredase Bode.

vrijdag, 18 juni 2010

De Opruimert

 

Toegegeven, na het vertrek van Aaf – naar de Volkskrant nota bene – moest ik wennen aan Renske, de nieuwe pagina twee columniste in NRC*next. De afgelopen maanden stal ze langzaam maar zeker mijn hart, steeds vaker riepen haar stukjes een glimlach of een gevoel van herkennning op. Sinds vanmorgen ben ik Aaf definitief vergeten. Ik schaterlachte van binnen – want: stilte coupé! – na het lezen van de column van vandaag: De Rotzooimaker. Bijzonder herkenbaar! Nu mag u na het lezen van de column raden: is Manlief of ben ik De Rotzooimaker? Ik geef u een hint: naast politica ben ik data manager… Read the rest of this entry »

zondag, 06 juni 2010

Stem 9 juni PvdA – en wel hierom:

 

Hierbij alvast 7 redenen om 9 juni PvdA te stemmen.
Ga naar www.jobcohen.nl voor nog meer redenen om om 9 juni PvdA te stemmen, maar hieronder alvast de belangrijkste drie:

Eerlijk delen, daadkrachtig hervormen
Crisis en vergrijzing vragen om daadkrachtige maar vooral ook eerlijke hervormingen. De financiën moeten op orde, banen moeten behouden blijven en kwetsbare mensen beschermd. En ook onze kinderen verdienen goede zorg en een fatsoenlijke oude dag. Daarom bezuinigen we het kwetsbare economische herstel niet kapot, vragen we de grootste bijdrage van de hoogste inkomens en ontzien we de middeninkomens.

Gelijke kansen voor iedereen
Iedereen moet het beste uit zichzelf kunnen halen. Daarom willen we de beste scholen en goede banen. Kinderen mogen niet opgroeien in achterstand, oudere werknemers niet aan de kant komen te staan. Voor álle Nederlanders geldt dat je toekomst telt en niet je afkomst. Iedereen verdient een eerlijke kans.

Prettig samenleven
We werken aan mooie wijken met betaalbare huizen en veilige straten. Iedereen moet meedoen, door de taal te spreken en bij te dragen aan een prettige buurt om in te leven. Mensen voelen zich pas echt thuis als ze zich veilig voelen. Overlast en criminaliteit worden daarom aangepakt