Solly as a rock!

The day after the night before

noreply@blogger.com (Solveig) — Thu, 04 Mar 2010 17:30:00 +0000

Dertienduizendeneen kiezers hebben gekozen voor een Breda waarin iedereen mee doet. Dat leverde ons acht zetels op. Méér dan waar we op gerekend hadden, maar wel één zetel minder dan de VVD. Dit gegeven zorgde voor een dubbel gevoel gisteravond na het bekend maken van de uitslag. Aan de ene kant was ik trots dat we 'maar' drie zetels verloren waren, dat we de afgelopen vier jaar duidelijk goodwill hebben gekweekt, dat zoveel mensen in de stad zich kunnen vinden in ons sociaal-democratische verhaal... Aan de andere kant zijn we niet meer de grootste. Héél even kon ik er niet super-blij om zijn, dat ik weer vier jaar mag doen wat ik het liefste doe: gemeenteraadslid zijn. Volksvertegenwoordigen. Tussen, voor en samen met mensen werken aan een sociale, duurzame en leefbare stad.

Dat dubbele gevoel duurde maar kort. Vooral toen ik links van me drie superblije mensen zag: de 'nieuwe jonge honden' van de PvdA in Breda. Jamal Nouhi, Sanne Bijlsma en Ruth Giebels. Voor het eerst in de raad. "We zitten erin!" Berichtjes van mijn ouders, vrienden, schouderklopjes, opluchting... en bij thuiskomst - na een borrel met VVD en GroenLinks bij D66 - ManLief met champagne. Soms is het even lastig om privé en politiek te scheiden. Soms moet je gewoon over je schaduw heen stappen, en blij zijn met wat je hebt! De Sven Kramer mentaliteit, zeg maar.

Vandaag overheerst absoluut de blijdschap. De trots. De dankbaarheid. Dertienduizendeneen kiezers hebben gekozen voor een Breda waarin iedereen mee doet. Ruim tweehonderd voor mij persoonlijk. Iedereen ontzettend bedankt! Vandaag nog even nagenieten, daarna weer keihard aan de slag. Coalitie of oppositie, wat er ook gebeurd: ik ga vol enthousiasme tussen, voor en samen met mensen werken aan een nóg socialere, duurzamere en leefbare stad.

Toen ik vier jaar geleden in de raad kwam was ik nieuw, bevlogen en jong. Nu ben ik ervaren, bevlogen maar nog steeds jong - al is het vooral van geest. En, aangezien ik zojuist naar de kapper ben geweest, nog steeds 'soms blond'.

Doe mee in Breda, stem PvdA

noreply@blogger.com (Solveig) — Mon, 22 Feb 2010 16:15:00 +0000

Sorry, deze maand weinig updates... ik voer campagne voor de PvdA Breda!

Carnaval 2010

noreply@blogger.com (Solveig) — Tue, 16 Feb 2010 13:02:00 +0000

7 meter tule, en 40 neprozen. Dank je schoonmama! Een bossie, een bossie, rode rozen. Grote Markt: "Kielegatters, de stad is van ons!" Biertje? Wat is de Bommel gezellig, en druk! Even naar de Mac. Charelli is gezelli. Hmmm, lekker bakkie koffie bij Sel. Schaatsen Sven! Yes, we hebben Goud. Een bossie rode rooozen! Nog een biertje in de Beyerd? Ik had je moeder kunnen zijn. Goedemorgen Boemeldonk, bent u al bedropt? Ik geef je een roosje, eh, een dropje! Dag lamas! Optocht, kroegentocht, dweiltocht! Lekker zo'n biertje. Dropje, iemand? Geef mij de sleutel van je hart! Hoera, een lama! Bah, roos in mijn bier ; 'Twaswireenfijnfisjenie... Gelukkig nog een dag uitrusten voor ik weer me weer in het echte leven én de campagne stort!

Je suis une part-timerette

noreply@blogger.com (Solveig) — Mon, 01 Feb 2010 15:50:00 +0000

Per vandaag werk ik part-time, een 4-daagse werkweek, 0.8 fte. Ja, ik realiseer me dat ik hierdoor nog verder van die emancipatieladder afdonder, maar hear me out:

Na 4 jaar full-time E&P data management in Den Haag, full time gemeenteraadslidmaatschap in Breda, een bruisend sociaal leven, twee webmasterschappen, vrijwilligerswerk voor de wandelclub, sporten met de wandelclub en *oh ja* een huwelijkse staat met veel kunst- en vliegwerk met elkaar gecombineerd te hebben, was eind vorig jaar de koek op. De kaars ging langzaam uit, de ballen bleven niet meer in de lucht.

Gelukkig werkt mijn baas mee, en mocht ik nou niet meer herkozen worden in de raad - waar ik overigens rasoptimist zijnde niet vanuit ga - dan ga ik gewoon weer 5 dagen per week aan de slag. Na mijn eerste 'vrije' maandag kan ik u wel melden, dat het vooral rust in mijn hoofd geeft, want rust in mijn lijf heb ik sowieso niet!

Mastbos de klos?

noreply@blogger.com (Solveig) — Tue, 26 Jan 2010 21:52:00 +0000

Vanavond werd de visie Parkeerproblematiek Mastbos behandeld in de Commissie Milieu en Mobiliteit. Geen gemakkelijk onderwerp. Veel bezwaren van betrokkenen, veel kritiek op het gevolgde proces. Ook de PvdA was er nog niet helemaal uit. Aan de ene kant waren we positief dat er nu eindelijk een visie op het parkeren bij het Mastbos was, met veel maatregelen waar we ons zonder meer in konden vinden - handhaven, bestaande parkeerterreinen opknappen, fietsenstallingen aanleggen, zorgen voor een goed parkeerverwijssysteem, een vrijliggend fietspad langs het bos aanleggen, de door wijkraad Buitengebied-Breda ZW aangedragen busroute langs het bos onderzoeken, dubbelgebruik van parkeerterreinen te faciliteren, de bouvignedreef afsluiten... Aan de andere kant waren er te veel onduidelijkheden en vragen om bij voorbaat vóór de visie te zijn.

Het grootste struikelblok was, voor zowel de PvdA fractie, als de insprekers en de bezwaarmakers, het kappen van bos en opofferen van natuur om nieuwe parkeerplaatsen aan te leggen.

Daarom stelde de PvdA voor, eerst alle in de Visie voorgestelde andere maatregelen die de natuur niet aantasten uit te voeren, en daarna opnieuw een onderzoek te laten doen, om te monitoren in hoeverre de parkeerproblemen dan nog zouden bestaan. We stelden voor bij blijvende parkeerproblemen terug te komen naar de nieuwe raad met nieuwe oplossingen. Kortom, het college mocht de visie best uitvoeren, maar zonder de kap.

Groen-Links had hetzelfde standpunt, vroeg ook om fasering, maar alle andere partijen waren al bij voorbaat tegen. (Lees ook het artikel op BredaVandaag.nl)

Het opmerkelijke was, dat geen enkele partij - behalve de VVD, die zien gewoon geen probleem - tegen de hele inhoud of richting van de Visie was. Er was vooral onvrede met het gevolgde proces. Men vond het te haastig, niet goed gecommuniceerd, niet iedereen was gehoord, geen financiële onderbouwing, enzovoort. De boodschap was: "Ga terug naar de betrokkenen, en doe het maar opnieuw."

De wethouder zegde in zijn reactie toe met het uit deze Visie mogelijk voortkomende Plan van Aanpak terug te komen naar de raad. Hij wilde meegaan in fasering, en we proefden in zijn reactie dat hij geleerd had van alle tumult en dat de communicatie met betrokkenen nog verder verbeterd zou worden.

Voldoende redenen voor de PvdA om de visie met een positieve grondhouding terug te nemen naar onze fractie. Zo ook Groen-Links. Bij de overige fracties waren de messen al geslepen, de standpunten onwrikbaar, en een compromis onbespreekbaar. CDA, Breda 97, VVD, D66, SP, Leefbaar Breda stemden allemaal tegen.

Hoogstwaarschijnlijk wordt de visie niet meer behandeld in de komende raadsvergadering. De visie verdwijnt waarschijnlijk in dezelfde la, als waar de vorige twee gestrande visies op het Mastbos stof liggen te vergaren.

En nu? De status quo rond parkeren in het Mastbos blijft bestaan. Er gebeurt niets. Er wordt - gelukkig! - niets gekapt, maar zonder visie, komt er geen parkeerbeleid, en is er geen handhaving mogelijk. Zonder visie, geen verbeteringen van de parkeervoorzieningen, geen vrijliggend fietspad, geen bus langs het bos...

De PvdA hoopt van harte dat er op een of andere manier toch een oplossing komt voor de knelpunten , want anders is het Mastbos alsnog de klos.

Lees ook het artikel op BredaVandaag.nl.
Lees ook het artikel in BN/deStem.

Update @ 08/02/2010: De visie wordt niet behandeld in de komende gemeenteraadsvergadering.

Cultuurnacht 2010

noreply@blogger.com (Solveig) — Fri, 22 Jan 2010 22:59:00 +0000

Nadat ik vorig jaar tijdens de eerste Bredase Cultuurnacht in de Binnenstad was blijven hangen, besloten ManLief en ik deze Cultuurnacht vooral de Belcrum te verkennen.

Op weg naar de halte van de gratis cultuurbus daar naartoe, hebben we eerst van de unieke gelegenheid gebruik gemaakt om het oude PTT-kantoor te beklimmen. Op de trap een bombardement van video, geluid en licht die de geschiedenis van het gebouw illustreerden. Genoten van het uitzicht over de stad. Wow, adembenemend! Maar niet te lang: de Belcrum wachtte op ons.

In de bus het programma doorgenomen en ons daarna mee laten voeren. Een groeiend initiatief in Electron, gezelligheid bij het Aardappelimperium, Arty Farty bij Kop en de huidige tunnel onder het station in een ander licht. Daarna toch maar de stad in. Drukte bij het Graphic Design Museum, gezelligheid in de Wasserette en even zitten bij Studio Smack op de Vlaszak... Even recapituleren. Verd... is het echt al zo laat? Door dan! Brabantse nachten zijn lang, maar helaas niet lang genoeg om alles te kunnen zien. Gelukkig is er volgend jaar weer een Bredase Cultuurnacht!

Eva de Roovere in Mezz

noreply@blogger.com (Solveig) — Fri, 15 Jan 2010 22:59:00 +0000

Nul-energie woningen

noreply@blogger.com (Solveig) — Fri, 15 Jan 2010 13:32:00 +0000

Ten gevolge van de economische crisis stagneert de realisatie van woningbouwprogramma’s. De overheid zet zich in om met name innovatieve en duurzame woningbouwprojecten te stimuleren. De PvdA-fractie volgt de ontwikkelingen in en rond Breda op de voet. Al eerder vroegen wij het college aandacht voor het vlot trekken van duurzame woningbouw- en renovatieprojecten. Onlangs is de PvdA-fractie in contact gekomen met de Stichting Sociale Koop Noord-Brabant. Deze stichting zoekt naar mogelijkheden om een, in onze ogen vernieuwend en onderscheidend, bouwproject te realiseren. De innovatieve kenmerken van het project zijn: energiezuinigheid, een vernieuwende bouwmethode en gunstige financieringsvoorwaarden.

Gezien de behoefte aan starterswoningen, het stimuleren van de bouwproductie en de noodzaak tot energiebesparing staan wij positief ten opzichte van dit plan.
De PvdA-fractie beschikt echter niet over de deskundigheid om alle aspecten van het plan te beoordelen. Mede daarom stelden ik en collega Ger Posthuma artikel 41 vragen aan het college.

Lees ook het artikel op BredaVandaag.nl.
Lees ook het artikel in BN/deStem.

Update @ 10/02/2010: De zeer positieve antwoorden van het College!

Lees ook het artikel op BredaVandaag.nl.

Kaartje kopen

noreply@blogger.com (Solveig) — Fri, 08 Jan 2010 17:48:00 +0000

Er was eens een meisje met een seizoenskaart voor NAC, die dacht dat ze haar plaats voor de Kwartfinale KNVB-beker vanaf 8 januari 15:00 uur terug kon kopen. Tot ze een mailtje kreeg van haar mede supporters, met de vraag of ze haar kaartje al had. Het meisje - blont, natuurlijk! - keek nog eens goed op de webzijde van NAC, schrok zich een hoedje! Ze had maar tot vanmiddag om een kaartje te kopen. Snel googlede ze de dichtstbijzijnde Primera, en vond er één om de hoek van haar kantoor. Gelukkig, dat kon even snel in de lunchpauze. Minder gelukkig, dat haar kantoor in Den Haag stond. En de Primera in een volksbuurt.

Het blonde meisje liep de Primera binnen. Vijf mannen stonden met lotto-mapjes aan de balie. Nonchelant bladerde het meisje in een willekeurige glossy. "Zeg 't 'es". Het meisje schrok op. Zes heren keken haar geïnteresseerd aan. "Zij waren voor mij". De man achter de balie zei: "Dat gaat uren duren, al die loten controleren". Uren? Zo lang had ze geen pauze. Ze schoof haar geel-zwarte seizoenskaart snel over de groen-gele balie. De man keek haar indringend aan maar zei niets. Het meisje liet haar ingehouden adem ontsnappen. "NAC - Go Ahead Eagles, toch?", riep hij door de zaak. Vijf heren draaiden zich abrupt naar het meisje. De man achter de balie grijnsde. Het meisje zocht dekking.

"NAC-Go Ahead?" "Dat is toch voar de bekah?" "Op papieah motte ze kunnah winnah" "Ja, op papieah" "Adoa zoa voaliesah"*) Er volgde een levendige voorbeschouwing van de wedstrijd, gevolgd door een analyse van de spelers, Maaskant, het avondje NAC, mogelijke scheidsen... Alles in het Haags, doorspekt met verwensingen en ziektes. Het meisje luisterde met ingehouden lach.

Toen de heren na tien minuten even adem haalden, vroeg het meisje of ze mocht afrekenen. Afwezig gaf de baliemener haar haar kaartje en wisselgeld. De heren hadden het over Ado, Atteveld... De verwensingen en ziektes waren ernstiger geworden. Stilletjes verliet het meisje de Primera.

*)halfslachtige poging tot Haags... Je had er bij moeten zijn :-)

update @ 27/01/2010 Ze hadden gelijk: op papieah hadden we kunnen winnen...

Solveig's Ring

noreply@blogger.com (Solveig) — Tue, 05 Jan 2010 22:27:00 +0000

Toen ik enkele maanden geleden de aankondiging las van de muziektheatervoorstelling "Solveig's Ring - Vikingen in Breda", heb ik meteen kaarten besteld. Niet alleen uit nieuwsgierigheid - ik ben zover ik weet de enige Solveig in Breda - maar ook omdat de volledige productie, bestaande uit koor, solisten, acteurs en figuranten, door (semi)amateurs uit de regio van Breda gedaan werd. Er werd spektakel beloofd, echte zwaardgevechten, raven, magie, ontroering...

Feiten en fictie zijn met elkaar vermengd in Solveig's Ring, een legende over de Vikingen in Breda. Het verhaal speelt zich af in de tijd van de Vikingen. Solveig, de dochter van Koning Magnus van Noorwegen, is uitgehuwelijkt aan een Schotse prins. Het schip waarmee ze de oversteek maakt, komt op de Noordzee in zwaar weer terecht. Solveig slaat overboord en spoelt bewusteloos aan op een strand. Goedwillende krachten ontfermen zich over haar en brengen het meisje naar Galar, een verstoten man met genezende gaven die in de bossen rond het toekomstige Breda woont. Solveig, die aan geheugenverlies lijdt, herstelt niet. Galar zoekt hulp in het dorp. Arnout en zijn zus Isolde trekken zich het lot van het vreemde meisje aan. Arnout brengt haar naar een magische plek: de koortsboom in Overa. Maar niet iedereen is gediend van Solveig’s aanwezigheid. Zeker niet als blijkt dat ze een Noorse prinses is en de gevreesde Noormannen die Antwerpen bezet hebben, naar haar op zoek zijn. Het gerucht gaat dat ze Breda al naderen. Angst slaat om in blinde woede die zich op de onschuldige Solveig richt. Is het onheil nog te keren

Vanavond was de premiere in het Chasse Theater in Breda en ik ben niet teleurgesteld. In tegendeel! Wat een meeslepend verhaal, prachtige kostuums, sfeervolle muziek, overtuigende zang, dans en adembenemende decors. Ik werd helemaal in het verhaal getrokken - moest me inhouden niet op te springen als er op het toneel 'Solveig!' geroepen werd - en de ovatie aan het eind was absoluut verdiend! Jammer dat de voorstelling maar twee dagen draait, want het was een bijzonder sterk staaltje totaaltheater.

Treinleed

noreply@blogger.com (Solveig) — Mon, 04 Jan 2010 18:12:00 +0000

Als doorgewinterde (sic) treinreiziger heb ik alle vertragingen en treinuitval van de afgelopen weken heel 'zen' gedragen. Twee maal ben ik al op vertrekstation Breda gestrand, op Oudjaarsdag reed de trein, met sfeervolle vonken vanaf de bovenleiding, tot Lage Zwaluwe - en keerde daarna om. Overmacht door weersomstandigheden, hé, kan gebeuren toch? Thuiswerken is een goed alternatief. De uitdrukking 'ijs en weder dienende' is in tijden niet meer zo letterlijk te gebruiken geweest!

Vanmorgen reden we op tijd en op normale snelheid tot Rotterdam. Alwaar we na 5 minuten stilstaan te horen kregen dat we niet verder gingen wegens een 'aanrijding met een persoon bij Rijswijk'. En toen was ik niet zo 'zen' meer. En ik was niet de enige. Terwijl de forensen in kolonne naar naar spoor 13/14 - omrijzen via Gouda - liepen, was het onbegrip niet van de lucht. Niet in de richting van de NS, niet richting Prorail, of de sneeuw dit keer. Nee, alle onbegrip ging richting de 'een persoon'.

Nu zijn treinforensen over het algemeen begripvolle, relaxte reizigers. Vierkante wielen, kapotte bovenleidingen, bevroren wissels, verkeerde sneeuw, tekort aan materieel, koffiedrinkende conducteurs... We kunnen het aan. We zuchten even diep en reizen om, wachten op een bus, nemen nog een bakkie koffie, bellen naar huis of werk. Kan gebeuren, toch? Waar treinforensen geen begrip voor hebben zijn springers. Niet omdat ze - cru gezegd - ongemak voor ons opleveren, maar omdat een springer, naast zijn directe omgeving, nog iemands leven ingrijpend beinvloedt. Dat van de machinist. Want dat was de meest gehoorde opmerking in de treinforensenkolonne: "Ik snap best dat iemand het niet meer ziet zitten, maar ik vind het zo rot voor de machinist". Laten we hopen dat het goed gaat met hem of haar.

Laten we hopen op zo min mogelijk vertraging in 2010.

Eindejaarsrally

noreply@blogger.com (Solveig) — Thu, 31 Dec 2009 13:23:00 +0000

Direct na de commissievergadering *hop* het vliegtuig in voor een welverdiende - al zeg ik het zelf - vakantie naar Cuba: bijzonder land, zon, zee, strand, sigaren, rum, Santiago de Cuba, luieren, scooteren, het binnenland in, prachtige natuur, trotse mensen, spagaat tussen gewenst kapitalisme en geliefde sociale zekerheid... Na een week 30 graden *hop* via de Nederlandse vrieskou en sneeuw *hop* de raadsvergadering in. Opening van twee nieuwe - gratis - fietsenstalingen, opening van speeltuin 'De Zon'. Fractieafsluiting van 2009 in besneeuwd Teteringen en *hop* weer aan het werk - toen de treinen weer reden... Serious Request gevolgd via tv, radio en internet. Kerst bij zijn ouders, kerst bij mijn ouders, minimal techno feestje in Boxmeer. Kappersbezoek: mooi rood is niet lelijk. *hop* 3 dagen werken - mits de treinen rijden...

2009 is bijna voorbij. Het was een mooi jaar - niet mijn beste - met ups en downs, en vooral erg druk. Ik zou me voor 2010 kunnen voornemen om het wat rustiger aan te doen, maar ik doe nooit beloftes die ik niet kan waarmaken. Dus. Maar ik beloof wel dat ik u van al mijn activiteiten op de hoogte zal houden - ongeacht wat de Koningin daar van vindt - via dit blog, Twitter, Hyves, Facebook... Of ik spreek u in levende lijve, in de stad, op een feestje, in de trein...

Ik wens u een gelukkig en sociaal 2010 toe. Een jaar om nooit te vergeten - dat het maar weer groots en meeslepend mag zijn... Zing, Vecht, Huil, Bid, Lach, Werk en Bewonder!

Fietsbrug

noreply@blogger.com (Solveig) — Tue, 08 Dec 2009 22:56:00 +0000

Al enige tijd staat de fietsbrug over de A27, die Bavel met Nieuw-Wolfslaar moet verbinden hoog op de agenda van de raad. Er wordt al jaren over gesproken, maar ondertussen ligt er nog steeds geen fietsbrug. Wethouder Wilbert Willems gaf in oktober aan dat de realisatie van het oorspronkelijke stalen ontwerp niet meer niet meer binnen de financiele kaders mogelijk was. Toen is ons gemeld dat er een mogelijkheid was om de brugconstructie niet in staal, maar in beton uit te voeren. In dat geval is een besparing van ongeveer 1 miljoen euro mogelijk en kunnen de jaarlijkse onderhoudskosten met bijna de helft omlaag.

Vanavond mochten wij tijdens de commissie Milieu en Mobiliteit onze voorkeur uitspreken. Staal of beton. De meeste partijen die voor me spraken, hadden geen uitgesproken voorkeur - als er maar snel een brug kwam. De SP wilde zelfs helemaal geen fietsbrug meer, aangezien volgens een enquete van hen zelf, 51% van Nieuw-Wolfslaag hem ook niet meer wilt. Ben Akkermans van de Dorpsraad Bavel zei, dat hij deze geluiden niet kent en dat Bavel hem dolgraag wilt. Onze voorkeur was duidelijk:

Ik zal het kort houden: er is al te vaak over de Fietsbrug die Bavel met Nieuw-Wolfslaar moet verbinden gespróken en geschreven, het wordt tijd dat hij er eens komt! De basisscholieren die de brug oorspronkelijk zouden gaan gebruiken, gaan ondertussen al bijna naar het voortgezet onderwijs!

Zoals we zojuist hoorden van de voorzitter van Dorpsraad Bavel: Voor de bewoners maakt het niet uit wát voor brug er komt – staal of beton, het is hen om het even – als er maar binnenkort een fietsbrug komt. Zoals ook al bleek uit onze motie bij de begroting, kiest de PvdA voor een sobere, binnen de financiering passende, veilige fietsbrug, die op korte termijn kan worden gerealiseerd. Het betonnen alternatief heeft dus de voorkeur van de PvdA.

De wethouder gaf aan dat dit betonnen alternatief, net als het stalen ontwerp, ook eind 2011 kan worden gerealiseerd – mits er niet al te veel vertraging optreedt bij de vergunningsaanvraag. Om bezwaren te verminderen – en hopelijk te vermijden, wil de PvdA u dan ook meegeven, dat u zo snel mogelijk een Breda Bericht uit laat gaan over het besluit. Communicatie met de belanghebbenden is van groot belang. Daarnaast willen we u meegeven, ervoor te zorgen dat het betonnen ontwerp het goedgekeurde stalen ontwerp zo veel mogelijk benaderd. We hebben de foto’s gezien, en het ziet er goed uit, maar je hebt beton en beton, en sommige mensen kijken op de fietsbrug uit, dus dat het maar niet van dat lillike beton wordt.

Overigens, heeft de PvdA begrepen dat de werkgroep bijna klaar is met de inrichting van de wal, en ik wil er dan alvast voor pleiten dat er ook vanaf Nieuw-Wolfslaar zuid een toegangsfietspad richting de fietsbrug komt.

Ten slotte, Laten we nu niet te lang stil staan bij het verleden, en er gewoon voor de bewoners van Bavel en Nieuw-Wolfslaar voor zorgen dat er op korte termijn een fietsbrug ligt!

De andere fracties ondersteunden de wethouder later ook, toen hij aangaf voor beton te willen gaan. D66 sprak zich niet helder uit, en wilde nog langer onderzoeken waar en wat er precies mis is gegaan. Dat bevreemdde mij, aangezien juist zij het meest aandrongen op een snelle oplossing.

Eind goed, al goed? Hopelijk blijkt het geen betonnen fietsbrug te ver...

Update @ 23/12/2009 Lees hier het Breda Bericht, waarin aangegeven wordt dat het College van burgemeester en wethouders afgelopen week heeft besloten om een betonnen in plaats van een stalen brug aan te leggen. Ook de financiering van aanleg en onderhoud is door dat besluit geregeld. De bouw van de fiets- en voetgangersbrug kan begin volgend jaar worden aanbesteed. Nog even geduld - tot 2011... maar dan ligt er een fietsbrug!

Zo mooi

noreply@blogger.com (Solveig) — Fri, 04 Dec 2009 19:15:00 +0000

Doe mee

noreply@blogger.com (Solveig) — Tue, 01 Dec 2009 17:55:00 +0000

Deze zomer heb ik - na lang nadenken en gesprekken met dierbaren - besloten me weer kandidaat te stellen voor de gemeenteraad namens de PvdA in Breda. De sollicitieprocedure ingegaan, keurig alle formulieren ingevuld, een pittig sollicitatiegesprek gevoerd met een commissie en daarna volgde het Grote Afwachten.

Twee weken geleden kwam het verlossende woord en kreeg ik mijn conceptplaats op de conceptkandidatenlijst voor de komende Gemeenteraadsverkiezingen te horen. En dat was best een goede plaats! Maar - resultaten uit het het verleden zijn geen garantie voor de toekomst, guidelines only, subject to changes - het was een conceptplaats op een conceptlijst. Vier jaar geleden veranderde er ook nog vanalles tijdens de Ledenvergadering waarop de kandidatenlijst werd vastgesteld...

Gelukkig had ik niet heel veel tijd om echt zenuwachtig te worden, want de door ManLief gebouwde campagnewebsite www.marjaheerkens.nl moest van content voorzien worden, om op de ledenvergadering gelanceerd te kunnen worden.

En toen was het moment daar. We mochten ons nog kort voorstellen. Daarna werd er gestemd.Nummer 1 - de lijsttrekker - stond al vast. Nummer 2. Tegenkandidaten? Nee. Iedereen voor? Ja. Applaus. Nummer 3. Tegenkandidaten? Nee. Iedereen voor? Ja. Applaus.Nummer 4. Tegenkandidaten? Nee. Iedereen voor? Ja. Applaus. Nummer 5... En pas toen mijn buren me feliciteerden, realiseerde ik me dat 'mijn' plaats 4 bij acclamatie was vastgesteld.

Ook de rest van de lijst werd zonder al te veel wijzigingen vastgesteld. De website ging vlekkeloos live en lijsttrekker Marja Heerkens verstuurde haar eerste tweet (te volgen via http://twitter.com/marjaheerkens):

PvdA kandidaten zijn bekend. Ben blij dat ik met deze ploeg aan het werk kan.
22:58 PM Nov 30th from mobile web

De komende maanden gaan druk worden, heel druk. We staan er landelijk niet geweldig voor, maar we gaan er tegen aan. We zijn nog lang niet klaar met de stad. In de afgelopen 4 jaar heeft de PvdA, met de slogan “Alleen in een mooie stad kun je mooie dingen bouwen!” gewerkt aan een sociale stad waarin mooie dingen zijn gebouwd. In ons nieuwe verkiezingsprogramma bouwen we hierop voort. Door de economische crisis leggen we nu een accent op meedoen in de samenleving. Daaraan willen we werken. Juist deze tijd vraagt om een stabiel en betrouwbaar sociaal-economisch beleid. En om kansen voor Bredanaars om mee te kunnen doen. Daarom kiezen we voor “Samen kansen creëren in Breda!” Laat de campagne beginnen!

Dus: ga naar Marjaheerkens.nl en lees onze plannen voor een Breda waarin iedereen mee kan doen. En stem 3 maart 2010 op Marja Heerkens!*)

U mag ook gewoon op mij - plaats 4 - stemmen, als u dat leuker vindt, hoor!

Rondhangen

noreply@blogger.com (Solveig) — Thu, 26 Nov 2009 22:29:00 +0000

'sMiddags tijdens de PvdA Breda Dag van de Wijkveiligheid had ik een gesprek met Joyce en Katja van het Samen Er Tegenaan (SET) team van Surplus Welzijn.

Het SET-team heeft 2 doelen: ze wordt ingeschakeld bij (hang)jongerenoverlast (mits geen criminaliteit) én doet aan individuele hulpverlening (het zgn contactteam). In het eerste geval werken ze bemiddelend en/of als intermediair (tussen wijkagenten, jongerenwerkers, jongeren en wijkbewoners). Ze wijzen de jongeren er op dat ze overlast veroorzaken - vaak realiseren ze zich dat niet! - en ze brengen de buurtbewoners met hangjongeren in contact. Vaak is wederzijds begrip al voldoende om de overlast te verminderen of te laten verdwijnen. Soms wordt er samen met jongeren gekeken of er een alternatief is, zoals een openstelling van een jongerencentrum of wordt er een overdekte hangplek gecreeëerd (zoals gisteren nog bij de Scheldestraat).

De individuele hulpverlening gebeurt vaak vanuit het PCO overleg van het Veiligheidshuis. Daar 'krijgen' ze vaak de jongeren, die nog niet urgent genoeg zijn voor andere instanties zoals jeugdzorg, of waarvoor nog geen concrete hulpvraag bestaat. Aangezien het contactteam niet gebonden is aan protocollen, kunnen ze preventief in actie komen. Ze gaan op huisbezoek en maken de jongeren 'warm' voor hulp. Als advies aan de PvdA gaven ze mee: Kom los van de protocollen en doe wat nodig is! Onderneem preventief actie, zonder directe hulpvraag.

Aangezien jongeren overdag niet hangen - als het goed is zitten ze op school of op hun werk - kon ik niet mee het veld in. Dat heb ik vanavond wel gedaan. Als onderdeel van een (verlengde) pilot in samenwerking met de politie, wordt het SET-team op dinsdag- en donderdag ingeschakeld om op (jongeren)overlast meldingen af te gaan, in plaats van de agenten. Normaal gebeurd dit op de scooter, maar vanwege het weer werd vanavond de auto genomen. Gelukkig, want ik heb sinds halverwege de jaren 90 van de vorige eeuw niet meer op een scooter gereden...

Er waren geen overlastmeldingen, dus hebben we enkele bekende hangplaatsen bezocht - maar het werd als snel duidelijk dat het vanwege de stortregen een rustige avond zou gaan worden. Tijdens de rit vertelden Joost en Lieneke meer over de werkwijze van SET, de netwerken die ze gebruiken en de korte lijnen met bijvoorbeeld gebiedsbeheerders, wijkagenten en het straatteam van Novadic Kentron. Daarna zijn we naar Jongerencentrum Galaxy in de Haagse Beemden gegaan - voor een bakje koffie én om meer te horen over het autocrossproject dat daar door en met bezoekers van het jongerencentrum is opgezet.

Weer terug op het Surplus-kantoor heb ik Joost en Lieneke bedankt voor de interessante avond. Meteen werd ik uitgenodigd om in de zomer nog een keer mee op pad te gaan: "Dan is het een stuk drukker buiten!" Staat genoteerd!

ps. Lees hier meer over 10 jaar SET.

Omen sit Nomen

noreply@blogger.com (Solveig) — Fri, 20 Nov 2009 17:46:00 +0000

Sinds ik bijna drie jaar geleden getrouwd ben, krijg ik regelmatig de vraag: "Hoe heet je nu eigenlijk?" Waarop ik dan altijd glimlachtend antwoord: "Solveig". Na enkele diepe zuchten en rollende ogen volgt dan de obligate vervolgvraag: "Nee, qua achternaam?" Als ik dan naar eerlijkheid en volledigheid antwoord "Van Mourik - Van der Bruggen" zijn er twee mogelijke reacties. OF ik kukel vele treden van de emancipatieladder (terwijl manlief altijd bonuspunten scoort, omdat hij mijn achternaam voorafgaand aan de zijne heeft aangenomen) OF men vindt dat ik moet kiezen voor één van de twee, want dit is toch veel te lang?

Pardon?! Te lang?! Tsk! De achterliggende symboliek van de naam van mijn vader gecombineerd met die van mijn man blijkt niet iedereen te begrijpen. Te lang, blijft het oordeel. Snapjetochwel, niet te onthouden. Punt. Maar, uh, waarom kan ik dan niet gewoon Solveig heten. Niets erachter, alleen Solveig. Dat is MIJN naam. Zo'n gek idee is dat toch niet? Denk aan Pele, Leonardo, Ronaldo, ~~Vennegoor of Hesselink~~: als het bij voetballers kan, waarom dan niet bij het gewone voetvolk?!

Stadsgesprek Wijkveiligheid

noreply@blogger.com (Solveig) — Mon, 16 Nov 2009 22:36:00 +0000

Als raadslid ga ik graag naar Stadsgesprekken. Stadsgesprekken zijn bijzondere ontmoetingen in allerlei vormen over een verscheidenheid aan onderwerpen op bijzondere momenten en locaties. Iedereen kan meedoen aan een stadsgesprek en de insteek is positief. Dus toen ik een uitnodiging ontving om mee te doen aan het Stadsgesprek over Wijkveiligheid in Electron, ging ik daar graag op in!

Wat maakt uw wijk veilig? Een veilige omgeving is belangrijk voor een mens, want dan is het pas mogelijk om vrijuit te bewegen en initiatieven te nemen. Wanneer voelt u zich veilig in uw wijk? Hoe levert u een bijdrage aan de veiligheid in uw wijk? Wie of wat zou u kunnen helpen om de wijk veiliger te maken?

Dit was de eerste, oriënterende avond. Er waren veel verschillende mensen, veel professionals van de Dag van de Wijkveiligheid aanwezig. We gingen in 7 groepen uiteen om te praten over waar we aan denken bij 'Wijkveiligheid', persoonlijke verhalen te vertellen over onze bijdrage aan veiligheid én uiteindelijk tot nieuw onorthodoxe ideeën te komen.

Aan onze tafel ging het vooral over hangjongeren en hoe inrichting van de buitenruimte (wijk)veiligheid kan bevorderen. Waarderend vernieuwen blijft een leuke, inspirende manier om met elkaar tot ideeën te komen. Leuk: we kregen aan het begin een lege (gefrankeerde) ansichtkaart mee, die we aan iemand moesten sturen, om daarop onze ervaring van de avond te schrijven én die persoon uit te nodigen voor het volgende stadsgesprek over wijkveiligheid in het voorjaar. Ik nodigde een partijgenoot uit, en vroeg haar mee te denken over een "Vrouwenschouw" van de openbare ruimte. Ik zal wel weer op mijn donder krijgen van über-feministen, maar veel vrouwen denken anders over 'gezellige' bosjes, 'veilige' tunneltjes en vrijliggende slechtverlichte fietspaden dan mannen....

Een aantal ansichtkaarten werd voorgelezen door deelnemers. Indringend was die van de buurtvader, die de kaart stuurde naar de buurman van het wijkgebouw Geeren-Noord (die hen niet kende maar wel met een scheef oog aankeek) om eens kennis met elkaar te maken...

Film binnenkort op - de net niet e-participatie-award-winning interactieve website van de Gemeente: www.breda-morgen.nl

Pleidooi

noreply@blogger.com (Solveig) — Sun, 15 Nov 2009 10:25:00 +0000

"Komt er weer eens iets inhoudelijks op je blog?" vroeg iemand me in een schorsing van de Begrotingsbehandeling. "Er staat op dit moment meer vorm dan inhoud op, en dat lijkt me niets voor jou..." Een waar punt. Dus, bij deze: inhoud.

Ik ben niet zo van de waan van de dag, scoren en hijgerige politiek. Ik ben van de nuance, eerst alle kanten van het verhaal horen en dan pas vragen stellen aan het College - of mijn mond houden. In de afgelopen periode zijn er een aantal zaken politieke items of brekend nieuws geworden, waarbij maar één kant van het verhaal is belicht. Natuurlijk moet je naar mensen luisteren, maar dan wel naar alle mensen, en niet alleen naar de luidkeels roependen. Vaak is er ook nog een zwijgende meerderheid. Ik heb meer dan eens te horen gekregen, dat ik - dus de PvdA - de eerste of soms de enige was die naar de andere kant van het verhaal informeerde.

Hoor en wederhoor is de basis voor goede politieke meningsvorming, maar te vaak gaan politici - en media - voor de quick fix. Scoren! Kijk eens hoe goed we luisteren! Hoe snel we reageren! We zitten er bovenop! U roept, wij roepen ook!

Vorm gaat tegenwoordig vaak boven inhoud in de actuele politiek, hoor staat boven wederhoor, maar ik wil daar niet aan meedoen.

Joss Stone

noreply@blogger.com (Solveig) — Wed, 11 Nov 2009 22:59:00 +0000

"Wil je kaarten winnen voor een exclusief concert van Joss Stone, sms dan nu Joss naar 3333" Joss Stone, lekkere soul, heb al haar cds, heeft de weg vrijgemaakt voor de Amy's, Adele's, Duffy's en noem het maar op, het is maandagochtend, doe eens gek... kortom: ik sms'te "Joss! Joss! Joss!"... en hoorde op de radio hoe iemand anders werd gebeld. Jammer.

Tot ik op vrijdagmiddag werd gebeld. "Je spreekt met Wouter, van 3FM. Je hebt 'Joss! Joss! Joss!' gestuurd naar 3333?" "Dat klopt, maar dat was maandag..." "Toch heb je twee kaarten gewonnen én haar nieuwste cd!" Na gejubel mijnerzijds en de nodige gegevensuitwisselingen, hing ik op. Gastenlijstplaatsen, hoe cool! En, de hamvraag, wie neem ik mee? Manlief is niet zo'n fan van niet-electronische muziek en ook veel vriendinnen zijn echte dansmariekes.

Bij de koffieautomaat vertelde ik over de gewonnen kaartjes. Meteen riep een collega enthousiast dat ze alle cd's had en nog nooit naar een écht concert was geweest. "Dan moet je gewoon mee!"

Joss Stone stond, met haar 10-koppige band en 3 achtergrond zangers, in The Sugar Factory - een kleine zaal - voor een paar honderd man. Er was heel veel interactie met het publiek, ze liet de setlist soms voor wat die was en zong verzoeknummers - zelfs als de band die niet gerepeteerd had. De band zelf was subliem - we zijn fan van de trompettist ;-) - en kreeg alle ruimte. Ook Miss Stone zelf improviseerde er op los. Wat een strot!!! Helaas vingen we geen roos aan het eind van haar anderhalf uur durende set, maar we hebben genoten van een super soul concert.

Ps. Betere recensies van het concert lees je hier en hier.

Durf jij?

noreply@blogger.com (Solveig) — Tue, 10 Nov 2009 22:50:00 +0000

Misschien heel anders, dan dat je van mij (of Ellen ten Damme) gewend bent, maar oh zo mooi:

Kristallnachtherdenking

noreply@blogger.com (Solveig) — Mon, 09 Nov 2009 21:33:00 +0000

Op de dag dat uitbundig een uiting van vrijheid werd herdacht in Duitsland - de 20ste verjaardag van de val van de Berlijnse Muur - was ik bij de herdenking van een van de donkerste hoofdstukken van de Duitse geschiedenis: De Kristallnacht. Dit jaar had de organisatie zich meer dan ooit gericht op jongeren én aangehaakt bij deze tijd, waarin door sommisgen steeds vaker onder het mom van Artikel 7 van de Grondwet , Artikel 1 wordt geschonden.

De bijeenkomst in de Grote Kerk werd geopend door het protestkoor Tegen de Wind Mee, daarna danste een Turkse jongerendansgroep. Pastoor Jan Hopman waarschuwde in zijn toespraak voor de kans op herhaling:

"In Nederland is angst gaan regeren voor andere culturen en groepen, er zijn politici die zomaar durven zeggen dat er inferieure godsdiensten zijn en met naam en toenaam de islam noemen. Dat mogen we niet tolereren. We moeten tegenbewegingen vormen. Het kan niet zo zijn dat mensen gaan regeren die anderen discrimineren."

De Straattalenten gaven een heftige voorstelling over liefde en uitsluiting: "Als je doet wat je altijd hebt gedaan, krijg je wat je altijd hebt gekregen".

Na een bijeenkomst in de Grote Kerk liepen we onder muzikale begeleiding van het (klezmer)duo Zchey Brider langs de synagoge in de Schoolstraat. Bij de Sjoel luisterden we naar hun melancholische muziek met de luidende kerkklokken op de achtergrond: kippenvel. Daarna ging de wandeling via het artikel 1-monument in het park waar de Burgemeester in zijn toespraak refereerde aan die nacht in 1938 waarin "de vulkaan barstte en de haatlava openlijk door de Duitse samenleving stroomde". Ook hij legde hij de link naar het heden:

"Ik heb grote problemen met iedereen die verschillen tussen mensen benadrukt. Die oproept mensen uit te sluiten op grond van geloof of afkomst. Dat kan niet, en dat mag niet. Juist in tijden dat onze welvaart iets minder snel groeit, slaan deze ideeën aan, valt het zaad van verdeeldheid in goede aarde en ontstaat onderling wantrouwen."

Bij de moskee kregen we een kop koffie aangeboden. Een welkom gebaar in de kille kou, maar helaas liet het programma dat niet toe. Ik heb de heren hartelijk bedankt voor het aanbod en ga er binnenkort een bakkie doen.

Het programma werd afgesloten in de Mezz. De eerlijkheid gebied me te zeggen, dat ik op weg er naar toe afgebogen ben naar mijn warme huis. Op de bank, met een bakje koffie en nog doordrongen van de indrukwekkende Kristallnachtherdenking, zag ik beelden van een uitbundig feestend Berlijn. Het contrast had niet groter kunnen zijn.

Lees ook het artikel in BN/De Stem

I think I like it

noreply@blogger.com (Solveig) — Fri, 30 Oct 2009 21:30:00 +0000

Hier word ik zooo blij van: Fake Blood's kan-er-echt-niet-stil-bij-blijven-zitten-disco-bouncer "I think I like it" bij het-beste-gezelligste-begin-van-je-weekend 3FM programma Ekstra Weekend:

Dziekujemy wam Polacy

noreply@blogger.com (Solveig) — Thu, 29 Oct 2009 19:44:00 +0000

Vandaag is Breda 65 jaar geleden bevrijd door de Polen. Onder andere door de verhalen van mijn Oma, ben ik gaan zoeken naar foto's en verhalen over de bevrijding van Breda. Op deze site vond ik een 8mm-filmpje, dat is opgenomen op 29 oktober 1944, de dag van de bevrijding van Breda, in de Nieuwe Ginnekenstraat en het Van Coothplein - dus bij mij om de hoek. Het laat ook de overwinningsparade van de Polen een paar dagen later zien. Heel bijzonder!

Overigens, natuurlijk is niet alleen het filmpje bijzonder, maar vooral het feit dat ik - wij - 65 jaar later nog steeds vrij zijn dankzij Generaal Maczek en zijn mannen. Daarom ook nu nog een welgemeend: Dziekujemy wam Polacy!

Mens sana in corpore sano

noreply@blogger.com (Solveig) — Thu, 22 Oct 2009 12:32:00 +0000

De dag na Breda Barst ontving ik de eerste memo: "Hé, hallo, dit is is uw lichaam. Zou u eventueel een standje rustiger aan willen doen? We zouden graag wat interne herstelwerkzaamheden willen uitvoeren. We zetten ons pleidooi kracht bij door een irritante kriebel in je keel. Dank u!"
Ik deed wat ik met zoveel onzinnige memo's doe: ik negeerde hem.

Memo twee arriveerde de dag voor de Dag van de Veiligheid, iets dringender van toon en vergezeld van een loopneus en verhoging. "Sorry lichaam," zei ik, "Het komt nu niet gelegen. Kunnen jullie de herstelwerkzaamheden uitstellen of misschien gewoon 'snachts doen? Ik kan echt niet rustiger aan doen. Ik moet gaan! gaan! gaan!"

Het bleef een weekje stil, maar toen kwam Memo drie, per aangetekende koerier en inclusief vastzittende hoest en spierpijn. "Goed, dan neem ik een dagje rust". En daarna ging ik weer full throttle.

Memo vier heb ik nooit ontvangen. Mijn lichaam besloot gewoon alles in de strijd te werpen om me tot stilstand te krijgen: koorts, keelpijn, hoestbuien, ademnood... "Zeg niet dat we je niet gewaarschuwd hebben!!!" Ik sleepte me naar de huisarts, hopend op wat pillen en begrip. In plaats daarvan kreeg ik een preek: over roofbouw op mijn lijf, verwaarloosde verkoudheden die luchtweginfecties worden en dat je lichaam maar een maximum periode in 'fight' mode kan staan. Ik moet verplicht thuis blijven en mag nu pas weer aan het werk als ik één volle dag koortsvrij ben...

Ik geef me over...